Απαράδεκτη η κατάσταση και οι συνθήκες εργασίας στην κεντρική υπηρεσία του υπουργείου εργασίας

 Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

Στο μη περαιτέρω είναι πλέον η κατάσταση που βιώνουμε όσοι εργαζόμαστε στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου,  εξαιτίας και του μπάχαλου που κατάφεραν να δημιουργήσουν οι ανευθυνο-«υπεύθυνες» υπηρεσιακές και πολιτικές ηγεσίες.

Αφού επί 3 και πλέον μήνες, η κατάσταση με την υποτιθέμενη ανακατασκευή των τουαλετών στη μια από τις δύο πτέρυγες  του Υπουργείου θύμιζε βομβαρδισμένο τοπίο (αποπνικτική σκόνη, αφόρητη δυσοσμία, κομπρεσέρ καθ’ όλη τη διάρκεια του Ωραρίου, μπάζα, καρότσια, σκουπίδια, απίστευτη βρωμιά και λιμνάζοντα νερά στις εναπομείνασες τουαλέτες χωρίς καν χαρτί υγείας κλπ) αλλά και με τους συνάδελφους εργάτες του εργολάβου να εργάζονται με ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας και υγείας κάναμε απίστευτη υπομονή. Σε 1^ο και 2^ο όροφο η κατάσταση στις τουαλέτες είναι οικτρή, το 1/3 των τουαλετών είναι εκτός λειτουργίας με ότι αυτό σημαίνει για τις συνθήκες εργασίας μας!

Σήμερα μαθαίνουμε ότι οι εργασίες διακόπηκαν. Άλλωστε χωρίς ενημέρωση άρχισαν, χωρίς ενημέρωση διακόπηκαν. Και φυσικά δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για το τι  μέλλει γενέσθαι.

Μπορεί ο ΕΦΚΑ στον οποίο ανήκει το κτίριο της Σταδίου να έχει μεγάλη ευθύνη για όλα τα παραπάνω. Αλλά ο ΕΦΚΑ δεν είναι αυτόνομη οντότητα. Έχει πολιτική εποπτεία και αυτή ανήκει στην Υπ. Εργασίας που όχι μόνο αδιαφορεί προκλητικά για την κατάσταση, αλλά αρνείται επιμόνως να δεχθεί το Σωματείο μας, έστω και να μας ενημερώσει στοιχειωδώς. Μεγάλη ευθύνη έχει και η υπηρεσιακή ηγεσία του Υπουργείου που κρύβεται συστηματικά από τους εργαζόμενους και το Σωματείο, χωρίς φυσικά να έχει τα «κότσια» να κάνει κάτι για την εξευτελιστική κατάσταση της Κ.Υ.

Στηρίξαμε και στηρίζουμε την πρόσφατα εκλεγείσα Επιτροπή Υγείας και Ασφάλειας των εργαζομένων που προσπαθεί να βγάλει άκρη με αυτόν τον παραλογισμό.

Ζητούμε άμεσα σύγκληση του Δ.Σ. του Συλλόγου μας για να αντιδράσουμε πιο αποφασιστικά απέναντι σε μια πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία που μας γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Βασική μας πρόταση είναι η οργάνωση παράστασης διαμαρτυρίας του Συλλόγου και των εργαζομένων στο γραφείο της Υπουργού. 

Ανακοίνωση ΑΡΣΥ για τη δημιουργία ενιαίου συλλόγου στο Υπ. Εργασίας

     Όπως είναι γνωστό, το ζήτημα της ενιαίας εκπροσώπησης των εργαζομένων του Υπουργείου Εργασίας σε έναν και μόνον πρωτοβάθμιο Σύλλογο δεν είναι κάτι που μας έχει απασχολήσει πρόσφατα.

Εδώ και χρόνια έχει εκφραστεί η αναγκαιότητα ενοποίησης των δύο υφιστάμενων Συλλόγων του Υπουργείου (Σύλλογος Υπαλλήλων Υπ. Εργασίας και Σύλλογος Υπαλλήλων Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων), προκειμένου να υπάρχει μια ενιαία και δυνατή φωνή εκπροσώπησης των εργαζομένων μέσα από ένα σύγχρονο και μαζικό πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο.

Η αναγκαιότητα αυτή έγινε ακόμα πιο επιτακτική μετά από την «ανεξαρτητοποίηση» της Επιθεώρησης Εργασίας αλλά και από τον πρόσφατο διαχωρισμό του Υπουργείου και την ίδρυση του νεοσύστατου Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

ΑΡΣΥ- ΓΙΑ ΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΟΥ BONUS ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΣΤΟΧΩΝ

 Τις ημέρες αυτές δρομολογήθηκε η διαδικασία χορήγησης bonus στα Υπουργεία Εργασίας και Κοινωνικής Συνοχής, βάσει της εφαρμογής του Ν. 4940/2022 (Νόμος Βορίδη), ο οποίος καθιέρωσε ένα απαράδεκτο, αυθαίρετο και αντικειμενικά διάτρητο σύστημα αξιολόγησης και στοχοθεσίας,  συνοδευόμενο από τη χορήγηση bonus, υποτίθεται για να «επιβραβεύσει» τους εργαζόμενους των υπουργείων, που συνέβαλαν στην «επίτευξη των στόχων» ( για τους οποίους κανείς από το προσωπικό των Υπουργείων δεν ξέρει με ποια διαδικασία και με τι κριτήρια τέθηκαν, ποια σκοπιμότητα εξυπηρετούν καθώς και  ποιους / πόσους φωτογραφίζουν) ή για όσους υπαλλήλους «έχουν την τύχη» να έχουν τοποθετηθεί σε θέσεις εργασίας οι οποίες εμπλέκονται σε έργα του Ταμείου Ανάκαμψης ή του ΕΣΠΑ.

ΑΡΣΥ για εργασιακό νομοσχέδιο -Ο Δούρειος Ίππος του Άδωνη Γεωργιάδη και της Κυβέρνησης Μητσοτάκη

 Ο Υπουργός Εργασίας και η Κυβέρνηση Μητσοτάκη με πρόσχημα την ενσωμάτωση στο εθνικό μας Δίκαιο της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1152 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20^ης Ιουνίου 2019 εισάγουν στη χώρα μας την ακραία εργασιακή ευελιξία και επισφάλεια με το επιχείρημα ότι όλα αυτά αποτελούν ήδη μια πραγματικότητα στην χώρα μας, η οποία μεταξύ άλλων επέφερε έως τώρα την απώλεια πολλών ασφαλιστικών εισφορών. Αυτή την πραγματικότητα δεν προσπαθούν να την θεραπεύσουν λαμβάνοντας νομοθετικά μέτρα και ενισχύοντας τις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες με ανθρώπινο δυναμικό και ελεγκτικά εργαλεία, αλλά έρχονται τώρα να την νομιμοποιήσουν με τον χειρότερο τρόπο. Εισάγουν για παράδειγμα στην ελληνική εργατική νομοθεσία ρυθμίσεις που διαχωρίζουν το πρόγραμμα οργάνωσης του χρόνου εργασίας σε εξ ολοκλήρου προβλέψιμο ή επί το πλείστον προβλέψιμο ή ρυθμίσεις που νομιμοποιούν συμβάσεις με ελάχιστο αριθμό εγγυημένων αμειβόμενων ωρών, δίνοντας επί της ουσίας στους εργοδότες την δυνατότητα να έχουν στην διάθεσή τους τους εργαζόμενους όποτε και όσο τους χρειάζονται, αδιαφορώντας για κάθε προγραμματισμό της οικογενειακής και προσωπικής τους ζωής.

 Αντί να ελέγξουν το ράλι της ακρίβειας, να ξεπαγώσουν τις τριετίες, να επεκτείνουν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ώστε οι μισθοί για 8ωρο και πενθήμερο να επαρκούν για να ζήσουν οι άνθρωποι με αξιοπρέπεια, προωθούν τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο και την εργασία 24/7, με γνώμονα την δυνατότητα επιβίωσης. Έτσι από το «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» μας μεταφέρουν στον εφιάλτη «νόμος είναι η βούληση του εργοδότη – παραβάτη». 

Εισάγουν στο εθνικό εργατικό δίκαιο τον κατά παραγγελία εργαζόμενο (On-Demand-Worker) νομοθετώντας τις συμβάσεις μηδενικών ωρών απασχόλησης ( zero-hours-contracts) με πρόσχημα μια Οδηγία που στηρίζεται στο ακριβώς αντίθετο δεδομένο, ότι η κατά παραγγελία εργασία ή παρόμοιες συμβάσεις εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων μηδενικών ωρών εργασίας, βάσει των οποίων ο εργοδότης έχει την ευελιξία να καλεί τον εργαζόμενο να εργαστεί, όσο και όταν τον χρειάζεται, είναι ιδιαίτερα απρόβλεπτες και δυσμενείς για τον εργαζόμενο. Ενώ η Οδηγία προβλέπει ότι τα κράτη μέλη που ήδη επιτρέπουν τέτοιες συμβάσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται αποτελεσματικά μέτρα για την πρόληψη της κατάχρησής τους, φτάνοντας στο σημείο να προτείνει μέτρα, όπως περιορισμούς στη χρήση και τη διάρκεια των συμβάσεων αυτών, μαχητού τεκμηρίου ύπαρξης σύμβασης εργασίας ή σχέσης εργασίας με εγγυημένο ποσό αμειβόμενων ωρών εργασίας με βάση ώρες εργασίας που παρασχέθηκαν σε προηγούμενη περίοδο αναφοράς, ή άλλων ισοδύναμων μέτρων που εξασφαλίζουν αποτελεσματική πρόληψη καταχρηστικών πρακτικών,  η Ελλάδα με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο ενσωματώνει ρυθμίσεις  για ευέλικτες  εργασιακές σχέσεις που δεν προϋπήρχαν στο εργατικό δίκαιο, αλλά που τώρα είναι ολοφάνερο ότι μπαίνουν στην ελληνική εργασιακή πραγματικότητα κυριολεκτικά από το παράθυρο.

Η εμπειρία από τις χώρες Ιρλανδία, Ιταλία, Ολλανδία, Σουηδία και κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο που έχουν εφαρμοστεί αυτές μας δείχνει ότι:

·       Οι εργαζόμενοι με συμβάσεις μηδενικών ωρών απασχόλησης είναι συνήθως άνθρωποι που έχουν μείνει χωρίς εργασία για μεγάλο χρονικό διάστημα και αποζητούν άμεσα κάποιο εισόδημα, παρόλο που δεν πρόκειται να λάβουν κάποια αμοιβή για το χρονικό διάστημα που αναμένουν να τους καλέσει ο εργοδότης, τελώντας σε μια κατάσταση ακραίας εργασιακής ανασφάλειας και αδυναμίας εξισορρόπησης της επαγγελματικής με την προσωπική/οικογενειακή τους ζωή, αφού δε γνωρίζουν πότε και πόσο χρόνο θα καταναλώσουν για επαγγελματικούς λόγους.

·       Οι άνθρωποι αυτοί, αν και δεν έχουν ένα σταθερό εισόδημα και εργασιακά δικαιώματα, δεν καταγράφονται ως άνεργοι μειώνοντας εικονικά το ποσοστό της ανεργίας και επιπλέον πιέζονται να αποδεχτούν αυτές τις επισφαλείς θέσεις εργασίας με την απειλή ότι, σύμφωνα και με τα ισχύοντα στη χώρα μας, σε περίπτωση που αρνηθούν θέση εργασίας με Συμβάσεις Μηδενικών Ωρών Εργασίας έως τρεις φορές διαγράφονται και από τα Μητρώα Ανέργων.

·       Οι εργοδότες που απασχολούν εργαζόμενους ορισμένου χρόνου, αλλά και κατά παραγγελία εργαζόμενους, χρησιμοποιούν αυτούς τους εργαζόμενους για να αποφασίσουν ποιον θα απολύσουν ή ποιον θα κρατήσουν ασκώντας πιέσεις στο σύνολο των εργαζομένων τους να αποδεχτούν κάθε όρο τους.

Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, έτσι όπως έχει περιγραφεί από τον Υπουργό Εργασίας, περιλαμβάνει και άλλες διατάξεις προερχόμενες από τον Μεσαίωνα:

Ø  Θεσμοθετεί την πολλαπλή απασχόληση πέραν του 8ώρου και του ενός εργοδότη. Με αυτόν τον τρόπο περνά το μήνυμα και νομιμοποιεί την ιδέα ότι το 8ωρο είναι ξεπερασμένο και παρωχημένο. Εάν ο εργαζόμενος θέλει να ζει αξιοπρεπώς, τότε θα πρέπει να εργάζεται ως και 13 ώρες την ημέρα. Άλλωστε οι σημερινοί μισθοί για την 8ωρη δουλειά και μάλιστα σε συνθήκες ανεξέλεγκτης ακρίβειας είναι και θα παραμείνουν μισθοί φτώχειας και αναντίστοιχοι με τις εργατικές ανάγκες. Ταυτόχρονα, δίνει στον ίδιο εργοδότη με διαφορετικά επιχειρηματικά ΑΦΜ να απασχολεί τον εργαζόμενο 13ωρα και να τον υπερεκμεταλλεύεται. Το χτύπημα στο 8ωρο είναι συντριπτικό!

 Ø  Θεσμοθετεί, αρχίζοντας από τη βιομηχανία (αλλά και άλλου είδους επιχειρήσεις, όπως οι αποθήκες logistics που λειτουργούν 24ωρο) την υποχρεωτική 6ήμερη απασχόληση (χωρίς την σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου). Εάν αυτό συνδυαστεί με τη διάταξη του νόμου Χατζηδάκη που προβλέπει στο πλαίσιο της «διευθέτησης του χρόνου εργασίας» την καθημερινή επιβολή πλέον από τον εργοδότη και μόνο της 10ωρης απασχόλησης, τότε οδηγούμαστε σε εργάσιμη εβδομάδα 58 ωρών! Στη περίπτωση δε και της δεύτερης απασχόλησης σε άλλον εργοδότη, η εργάσιμη εβδομάδα μπορεί να προσεγγίσει τις 72-78 ώρες! Πάντα με μισθούς αναξιοπρέπειας και με τους εργαζόμενους να μετατρέπονται σε σκλάβους! Εκτός των άλλων όμως το μέτρο αυτό είναι και ενάντια στις πολιτικές καταπολέμησης της ανεργίας και τούτο διότι, αντί να προσληφθεί έξτρα προσωπικό στις επιχειρήσεις, θα μοιράζεται το πλεόνασμα της υπάρχουσας εργασίας της στο ήδη υπάρχον προσωπικό της.

Ø   Θεσμοθετεί νέα δοκιμαστική περίοδο εντός της ήδη προϋπαρχουσας δοκιμαστικής περιόδου (;):  Ενώ έχει κριθεί παράνομη η δοκιμαστική περίοδος των δώδεκα (12) μηνών, εντός της οποίας εάν απολυθεί ο μισθωτός δεν δικαιούται αποζημίωση, το νομοσχέδιο ορίζει βάσει της Ευρωπαϊκής Οδηγίας και μία ακόμη δοκιμαστική περίοδο έξι (6) μηνών, κατά την διάρκεια της οποίας η θέση του εργαζόμενου στην επιχείρηση τελεί υπό αίρεση, αφού με άλλο άρθρο του νομοσχεδίου, ο εργαζόμενος μετά την παρέλευση του εξαμήνου «δύναται να υποβάλλει αίτημα για την τροποποίηση της σύμβασής του, προκειμένου να απασχολείται εφεξής με ποιο προβλέψιμους και ασφαλείς όρους εργασίας, εφόσον είναι διαθέσιμη αυτή η δυνατότητα απασχόλησης», ενώ θα εξακολουθήσει να μην δικαιούται αποζημίωση μέχρι την συμπλήρωση του 12μηνου εργασίας.

 Ø  Αποδεσμεύει την ψηφιακή κάρτα εργασίας από την προδήλωση του ωραρίου: στο πλαίσιο δήθεν της μείωσης της γραφειοκρατίας των επιχειρήσεων μέσω της ψηφιακής κάρτας δεν θα προδηλώνονται  η υπερεργασία, οι υπερωρίες, η τυχόν νέα διευθέτηση του χρόνου εργασίας και άλλες μεταβολές του ωραρίου ή η τροποποίηση του προγράμματος εργασίας. Το νέο πρόστιμο 10.500 είναι ασαφές με ποιον τρόπο θα επιβάλλεται, αφού στο νέο νομοθέτημα γίνεται λόγος για επιβολή του από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα, εφόσον διαπιστώσουν ότι η σήμανση της ψηφιακής κάρτας εργασίας δεν ταυτοποιείται με την αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου κλπ, για τα οποία, ωστόσο, ο εργοδότης έχει απαλλαχθεί να προδηλώνει (;). Εκτός από την εργασιακή εκμετάλλευση και την αύξηση ακόμη περισσότερο της υποδηλωμένης εργασίας που κρύβει η εν λόγω διάταξη, είναι προφανές ότι αφαιρείται από τα χέρια των ελεγκτών ένα σημαντικό εργαλείο, αυτό των στοχευμένων ελέγχων με ανάλυση κινδύνου από το ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ, το οποίο βασίζεται κατά κύριο λόγο στα προδηλωθέντα προγράμματα εργασίας των επιχειρήσεων.

 Ø  Ποινικοποιεί την απεργία και τη συνδικαλιστική δράση: Εισάγει βαρύτατο πρόστιμο και ποινής φυλάκισης, σε όσους ασκήσουν «ψυχολογική πίεση» ή εμποδίσουν τους απεργοσπάστες, να εισέλθουν στο χώρο εργασίας. Η κυβέρνηση, αφού προηγουμένως με τον νόμο Χατζηδάκη χρέωσε στους απεργούς την όποια ζημία της επιχείρησης από την υπεράσπιση του απεργιακού δικαιώματος, με το νέο νομοσχέδιο τους στερεί το δικαίωμα της απεργιακής περιφρούρησης και τους απειλεί με ποινικές κυρώσεις. Ο υπουργός με το πρόσχημα της Οδηγίας φέρνει μια ρύθμιση που είναι σύμφωνη με τις επιταγές του νεοφιλελευθερισμού, αφοπλίζοντας τους εργαζόμενους από το μοναδικό τους όπλο, αυτό της απεργίας, απέναντι στην ασύδοτη εργοδοσία.

 Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι, ενώ στις οδηγίες εφαρμογής της Οδηγίας[1], για διαφανείς και προβλέψιμους όρους εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ρητά αναφέρεται ότι «Η παρούσα οδηγία καθορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις, αφήνοντας έτσι άθικτο το προνόμιο των κρατών μελών να θεσπίζουν και να διατηρούν πιο ευνοϊκές διατάξεις. Τα δικαιώματα που έχουν αποκτηθεί με βάση το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο θα πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν, ..… Η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας δεν μπορεί να χρησιμεύει για τη μείωση των υφιστάμενων δικαιωμάτων…, ούτε να συνιστά βάσιμη δικαιολογία για την υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία. Ειδικότερα, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως βάση για την καθιέρωση συμβάσεων μηδενικών ωρών εργασίας ή άλλων παρόμοιων συμβάσεων εργασίας.»,  η Κυβέρνηση Μητσοτάκη ποιεί τουναντίον, την χρησιμοποιεί ως δούρειο ίππο, για να εισάγει στην Εληνική αγορά εργασίας που είναι η παραστατικότερη της ΕΕ, ό,τι δυσμενέστερο έχει νομοθετηθεί σε όλη τη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη.

 Η υπεράσπιση των κεκτημένων καθώς και η διεύρυνση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων αποτελεί αναντικατάστατη προϋπόθεση για την βελτίωση της κοινωνικής ευημερίας και την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών. Απέναντι σε μία στρατηγική εσωτερικής υποτίμησης και πειθάρχησης  για τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα υπάρχει ο δρόμος  της αντίστασης και της αλληλεγγύης.

Υπό αυτή την προοπτική διεκδικούμε:

ü  Αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

ü  Επαναφορά 13^ου και 14^ου μισθού στο δημόσιο τομέα

ü  Κατάργηση του Νόμου Χατζηδάκη (Ν4808/21) 

ü  Επαναφορά του αναδιανεμητικού συστήματος επικουρικής ασφάλισης

ü  Αφορολόγητο στις 12.000€

ü  Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για να καλυφθούν τα χιλιάδες οργανικά κενά που υπάρχουν στο Δημόσιο, ιδιαίτερα στους τομείς της Υγείας, της Παιδείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης κ.ά.

ü  Καθιέρωση του 35ωρου, 7ωρου, 5ήµερου και διασφάλιση της κυριακάτικης αργίας

ü  Ενίσχυση του ΣΕΠΕ

ü  Κρατικοποίηση στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων όπως η ΔΕΗ

---

[1] Οδηγία (ΕΕ) 2019/1152 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, για διαφανείς και προβλέψιμους όρους εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/ALL/?uri=CELEX:32019L1152

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Στάση εργασίας την Τετάρτη 26 Ιουλίου, ώρα 11.00πμ μέχρι τη λήξη ωραρίου Συγκέντρωση: ώρα 11.30πμ στο Υπ. Οικονομικών ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΙΣ «ΑΥΞΗΣΕΙΣ – ΕΜΠΑΙΓΜΟ»

 Η ΑΡΣΥ καλεί όλες και όλους τις/τους συναδέλφους να συμμετάσχουν στην Στάση Εργασίας που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 26/7/2023 από τις 11.00 π.μ. έως τη λήξη του ωραρίου και στη Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας έξω από το Υπ. Οικονομικών στις 11.30 π.μ., ημέρα κατά την οποία ψηφίζεται στη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Ενίσχυση του εισοδήματος των μισθωτών, των νέων, της οικογένειας και της εργασίας – συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις».

 Το νομοσχέδιο, εκτός άλλων περιλαμβάνει και τις «γενναιόδωρες»  προεκλογικές εξαγγελίες της Ν.Δ. για αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, σύμφωνα με τις οποίες θα υπήρχε –υποτίθεται - σημαντική κάλυψη του μισθολογικού χάσματος με τους δημοσιοϋπαλληλικούς μισθούς στην Ε.Ε.

 Αντ΄ αυτού,  το νομοσχέδιο προβλέπει μια οριζόντια αύξηση 70 Ευρώ μηνιαίως από 1.1.2024, δηλαδή μια αύξηση που για την πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων δε ξεπερνά τα 40 Ευρώ μηνιαίως καθαρά.

Είναι φανερό ότι αντικειμενικά πρόκειται για μια αύξηση – εμπαιγμό!

 Και τούτο διότι, από τη μια πλευρά οι μισθοί μας (αφού μειώθηκαν δραστικά στην αρχή της εφαρμογής των Μνημονίων) εξακολουθούν μέχρι σήμερα να παραμένουν καθηλωμένοι για πάνω από 13! χρόνια, ενώ από την άλλη έχει κυριολεκτικά εξανεμιστεί η αγοραστική τους δύναμη (πάνω από 40% σύμφωνα με την έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ) λόγω του συνεχιζόμενου κύματος της εξοντωτικής ακρίβειας-αισχροκέρδειας  σε όλα τα βασικά αγαθά και τις υπηρεσίες, για την αντιμετώπιση του οποίου η Κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έχει λάβει κανένα απολύτως μέτρο!

 Είναι λοιπόν εμπαιγμός να μας μιλούν για μια αύξηση της τάξης του 1,5 Ευρώ την ημέρα!, όταν η ακρίβεια στα τρόφιμα, στις μετακινήσεις, στην ενέργεια, στις υπηρεσίες και σε όλα τα στοιχειώδη αγαθά έχει τινάξει στον αέρα τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς όλων των εργαζομένων και οι μισθοί μας φθάνουν για 20 ημέρες.            

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, που σε υποστελεχωμένες υπηρεσίες και κάτω από δύσκολες συνθήκες κρατήσαμε όρθιες τις δημόσιες δομές της χώρας, δεν ζητάμε επιδόματα τύπου pass, αλλά διεκδικούμε αξιοπρεπείς αποδοχές και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

 

Διεκδικούμε και συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για :

•            Αυξήσεις μισθών στο Δημόσιο, αρχικά τουλάχιστον 10% με σταδιακή αναπλήρωση των απωλειών που υπέστησαν τα εισοδήματα μας από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό των τελευταίων δύο χρόνων αλλά και αποκατάσταση των απωλειών που υποστήκαμε στα χρόνια των Μνημονίων, ώστε πραγματικά οι πραγματικοί μισθοί των ΔΥ την Ελλάδα να συγκλίνουν με τον μέσο όρο των μισθών στην Ευρώπη.

•            Επαναφορά 13ου – 14ου μισθού

•            Αύξηση και επέκταση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας.

•            Ξεπάγωμα του Μ.Κ. της διετίας 2016 – 17

•            Αφορολόγητο στα 12.000€

•            Γνήσιο ενιαίο μισθολόγιο με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων στο Δημόσιο, μέσα από συλλογική σύμβαση εργασίας – καμία σύνδεση της αξιολόγησης με τη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη

•            Στήριξη και ενίσχυση του Δημοσίου με γενναία χρηματοδότηση και προσωπικό, με μαζικές προσλήψεις, αλλά και την παράλληλη κατάργηση των πάσης φύσεως ελαστικών μορφών απασχόλησης

•            Εξάλειψη της αναξιοκρατίας και του πελατειασμού, κάλυψη όλων των θέσεων ευθύνης στο δημόσιο με διαφανείς, αξιοκρατικές και αντικειμενικές διαδικασίες κρίσεων για την ενίσχυση της δημοκρατίας στους χώρους δουλειάς.

 

Όλες και όλοι να συμμετάσχουμε μαζικά και αγωνιστικά στη

Στάση εργασίας την Τετάρτη 26 Ιουλίου, ώρα 11.00 π.μ.
μέχρι τη λήξη ωραρίου και στη Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας  (ώρα 11.30 π.μ. στο Υπ. Οικονομικών)

 

Aνοιχτή επιστολή προς το Δ.Σ. του συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Εργασίας

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Επιλέγουμε σήμερα να απευθυνθούμε με δημόσια – ανοιχτή επιστολή στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας, διότι όλες και όλοι οι συνάδελφοι πρέπει να γνωρίζουν τα σοβαρά προβλήματα που έχουν ανακύψει και αφορούν στην ομαλή λειτουργία του σωματείου μας, τις θέσεις και την τακτική των παρατάξεων που απαρτίζουν το ΔΣ.

Η ανοιχτή αυτή επιστολή είναι επίσης αναγκαία για δύο επιπλέον λόγους:

Πρώτον, διότι η ΑΡΣΥ καλόπιστα αποφάσισε να συμμετάσχει σε διαπαραταξιακό προεδρείο με σκοπό να υπηρετήσει ένα άλλο συνδικαλιστικό δημοκρατικό πρότυπο στο Υπουργείο, όμως από την εξέλιξη των πραγμάτων είναι προφανές ότι κάποιοι απαξιώνουν το όργανο και μπλοκάρουν τη λειτουργία του, προφανώς γιατί δε θέλουν ένα σύλλογο που θα παίρνει αποφάσεις που δε θέλουν ή δεν τους συμφέρουν.

Δεύτερον, διότι η ΠΑΣΚ του Υπ. Εργασίας, όλο αυτό το διάστημα υπήρξε άφωνη, ακίνητη και εμφανώς υποτακτική απέναντι στα πεπραγμένα και τα αίσχη που έχει διαπράξει ο απερχόμενος Υπουργός Κ. Χατζηδάκης, ουσιαστικά στηρίζοντάς τον. Παρόλα αυτά, η ΠΑΣΚ, ξύπνησε και αποφάσισε ξαφνικά να εμφανιστεί με ένα κατάπτυστο, συκοφαντικό και γεμάτο ψέματα λιβελογράφημα και εναντίον των μελών της ΑΡΣΥ, μόνο και μόνο επειδή διακριτικά και χωρίς δημοσιοποίηση θέσαμε δεοντολογικό θέμα για τον «συνάδελφο» Α. Μίχο, ο οποίος ενάντια σε κάθε ηθική και συνδικαλιστική δεοντολογία νομιμοποίησε την είσοδο ιδιωτών managers στην Δημόσια Διοίκηση, αιτούμενος και ο ίδιος να ενταχθεί στους ιδιώτες – διευθυντές και τα golden boys του ΕΦΚΑ. Και όλα αυτά τη στιγμή μάλιστα που η ΑΔΕΔΥ και η ΠΟΣΕ-ΕΦΚΑ έχουν προσφύγει στα δικαστήρια, για να αποτρέψουν την ιδιωτικοποίηση του ΕΦΚΑ από τον κ. Χατζηδάκη.

Ενώ ο ίδιος ο Α. Μίχος, παραιτήθηκε εντός ολίγων ωρών, η ΠΑΣΚ αφιέρωσε τρεις σελίδες σε ανακοίνωσή της, για να μας πείσει ότι «το νόμιμο είναι και ηθικό» για ένα «κόσμημα» της υπηρεσίας και του συνδικαλισμού (όπως επί λέξει η ίδια αναφέρει για τον Α. Μίχο).

Κατά τα λοιπά, αφήνουμε στην άκρη τις υπόλοιπες απολίτικες και άσχετες με το θέμα συνειδητές αρλούμπες και την παραπληροφόρηση, που αφορούν σε ενδοϋπηρεσιακές μετακινήσεις συναδέλφων, όπως και τα παραληρήματα περί «ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ» που μπλέκουν το συνδικαλισμό με τις κυβερνήσεις. Αν ήταν έτσι θα μιλάγαμε και εμείς για «Σαμαροβενιζέλους» και για τη συγκυβέρνηση με το Λαικό Ορθόδοξο Συναγερμό, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα και θα ξεμπερδεύαμε με ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Αλλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ούτε θέλουμε να γίνουμε!

Ας τα αφήσει λοιπόν αυτά η ΠΑΣΚ και να κοιτάξει να ασχοληθεί με το Σύλλογο και το πως θα διασφαλίσουμε την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,         

Εμείς της ΑΡΣΥ εδώ και καιρό, επισήμως από 24/4/2023 και προπαντός έγκαιρα, έχουμε θέσει στο Δ.Σ. του Συλλόγου μια σειρά ζητήματα, τα οποία η ΠΑΣΚ με την ανοχή της ΔΑΚΕ αποφεύγει με μια σειρά δικαιολογιών να τα θέσει σε συνεδρίαση και να παρθούν αποφάσεις. Τα θέματα αυτά είναι:    

1.   Διευθέτηση ταμειακής οφειλής προς τον Σύλλογο Εργαζομένων Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΕπΕ)

2.   Διερεύνηση της δυνατότητας δημιουργίας απεργιακού ταμείου

3.   Σχέση πρωτοβάθμιου Συλλόγου και Ομοσπονδίας

4.   Άμεση διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης σχετικά με την απεργία-αποχή από την αξιολόγηση.

5.   Ανακοίνωση για το ζήτημα των πλειστηριασμών και την προστασία της πρώτης κατοικίας

6.   Αποστολή ανοικτής επιστολής με ερωτήματα προς τα κόμματα, καθώς ενόψει των εκλογών θα ήταν χρήσιμο να έχουν οι συνάδελφοι τις απαντήσεις σε ερωτήματα που θα έθετε ο Σύλλογος μας για θέματα του Υπουργείου μας ή/και γενικότερα. Προτείναμε να συνταχθεί μια σύντομη επιστολή με ερωτήματα και να σταλεί στα κόμματα και να πραγματοποιηθούν συναντήσεις με τομεάρχες/υπεύθυνους δημόσιας διοίκησης ή εργασίας των κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Τελικά, με το προσφιλές σύστημα της καθυστέρησης και της έλλειψης χρόνου της προέδρου για κανένα από αυτά τα ζητήματα δεν έχει παρθεί απόφαση και για όποιο έχει παρθεί η απόφαση, αυτή δεν έχει υλοποιηθεί και πολλές απ’ αυτές έχουν χάσει την επικαιρότητα τους.

 

Προυποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία ενός διαπαραταξιακού ΔΣ είναι :

·        Να έχουν κλειδιά των γραφείων του συλλόγου ο Γενικός Γραμματέας και ο Ταμίας

·        Να συμμετέχουν στις διαδικασίες ελέγχου της τράπεζας αίματος μέλη του ΔΣ όλων των παρατάξεων

·        Να έχουν πρόσβαση για αποστολή ανακοινώσεων από το email της Ομοσπονδίας osype@osype.gr όλες οι παρατάξεις του Συλλόγου και όχι μόνο η ΠΑΣΚΕ

·        Να πραγματοποιούνται διοικητικά συμβούλια σε τακτά χρονικά διαστήματα

Επίσης, πρέπει άμεσα να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν οι αποφάσεις του συνεδρίου της ΟΣΥΠΕ, για τη  συνένωση των δυο συλλόγων που λειτουργούν στο υπουργείο μας, κάτι που είναι απόφαση Συνεδρίου και βρίσκει σύμφωνη την πλειοψηφία των συναδέλφων. 

Με όλες αυτές τις διαρκώς αναβαλλόμενες συζητήσεις και τη διατήρηση εκκρεμοτήτων,  είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να έχουμε σοβαρές παρεμβάσεις στα  καυτά προβλήματα των συναδέλφων, τις συνθήκες υγείας και ασφάλειας, τους μισθούς που είναι χρόνια τώρα στάσιμοι και δεν φθάνουν ούτε για ένα 15νθημερο, τους μισθολογικούς διαχωρισμούς, την εργασιακή μας αξιοπρέπεια και εν γένει το εργασιακό μας μέλλον.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Στην ΑΡΣΥ και θέλουμε και μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα άλλο πρότυπο υγιούς και χωρίς εξαρτήσεις συνδικαλισμού στο υπουργείο μας.

Και θέλουμε και μπορούμε να  αφήσουμε πίσω μας τις παθογένειες που τόσο πολύ έχουν ταλαιπωρήσει το συνδικαλιστικό βίο του υπουργείου μας .

Εμείς της ΑΡΣΥ, που υπηρετούμε στο Υπουργείο Εργασίας με Υπουργό τον κ.  Χατζηδακη, ο οποίος έχει ισοπεδώσει την εργατική νομοθεσία, την κοινωνική ασφάλιση, την κοινωνική προστασία, έχει παραδώσει σε ιδιώτες golden boys ζωτικά κομμάτια της δημόσιας διοίκησης, ούτε μπορούμε ούτε ανεχόμαστε να σιωπούμε ως Σύλλογος.

Ως ΑΡΣΥ υποστηρίζουμε τον ενιαίο χαρακτήρα του Υπουργείου μας και είμαστε απέναντι σε κάθε σχεδιασμό διάσπασης του όπως αυτός που εξαγγέλθηκε από τον Μητσοτάκη για ίδρυση Υπουργείου Κοινωνικής και Στεγαστικής Πολιτικής. Ταυτόχρονα διεκδικούμε την επαναφορά του ΣΕΠΕ εντός του Υπουργείου ως Γενικής Γραμματείας.

Επειδή όμως δεν είμαστε όλοι ίδιοι και δεν θέλουμε και να γίνουμε ίδιοι, δεν θα δεχτούμε να έχουμε διακοσμητικό ρόλο δίνοντας άλλοθι στην αδράνεια, στην αφωνία, ούτε θα βάλουμε πλάτη στις πολιτικές που ισοπεδώνουν τις ζωές μας. Δεν είμαστε εδώ για την καρέκλα και τον τίτλο.

Με δεδομένη την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και εφόσον δεν επιλυθούν τα ζητήματα που θέτουμε, δηλώνουμε ότι θα επανεξετάσουμε τη συμμετοχή μας στο Προεδρείο του Συλλόγου.

Εμείς θα συνεχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους και να διεκδικούμε λύσεις εδώ και τώρα και να μην αρκούμαστε σε μια ατέρμονη και χωρίς αποτέλεσμα συζήτηση.

Εμείς θα είμαστε πάντα εδώ, βάζοντας πλάτη μόνο για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των εργαζομένων στο Δημόσιο και στο Υπουργείο Εργασίας. 

 

 

ΑΡΣΥ

Ανακοίνωση ΑΡΣΥ για κήρυξη απεργίας αποχής από την αξιολόγηση του Βορίδη

Η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να αρπάξει από τα μαλλιά κάθε συγκυρία – ακόμη και αυτή που είναι ή μοιάζει να είναι αρνητική γι’ αυτήν - και επιχειρεί να την μετατρέψει σε ευκαιρία. Θέλει να πιστεύει ότι κυρίαρχος καθίσταται αυτός που καταφέρνει να προσεταιρίζεται και να οδηγεί τις λέξεις και τις έννοιες στην κατεύθυνση που επιθυμεί.

Σε μια προσπάθεια να συγκαλυφθούν οι πραγματικοί υπεύθυνοι του τραγικού σιδηροδρομικού εγκλήματος στα Τέμπη, με μια άθλια επιχειρηματολογία και με το γνωστό και δοκιμασμένο «όλοι φταίμε», ο πρωθυπουργός έριξε ευθύνες «στις συντεχνίες που ταυτόχρονα εμπόδιζαν κάθε αξιολόγηση του προσωπικού των τρένων μας»!!!

Το “επιχείρημα” αυτό δεν διατυπώθηκε τυχαία. Θέλουν να βάλουν όλους τους εργαζόμενους συλλήβδην στο στόχαστρο καλλιεργώντας τον επικίνδυνο κοινωνικό αυτοματισμό. Στο πλαίσιο αυτό, εξάλλου, ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Βορίδης, λίγες ημέρες μετά την τραγωδία στα Τέμπη (!), προσέφυγε στο Δικαστήριο και χρησιμοποιώντας τα απεργοκτόνα όπλα του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη κατάφερε να κηρυχθεί παράνομη η Απεργία-Αποχή που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ από τις διαδικασίες αξιολόγησης στο Δημόσιο.

Αναμενόμενη ενέργεια από μια δεσποτική κυβέρνηση. Το ζήτημα, όμως, είναι ποια θα πρέπει να είναι σε όλα αυτά η απάντηση των επαγγελματικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων που ενδιαφέρονται για ένα διαφορετικό και ισχυρό δημόσιο τομέα που να εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Προτεραιότητά μας, λοιπόν, όλων των συνδικαλιστικών δυνάμεων θα πρέπει να είναι το πως θα απαντήσουμε στο ζήτημα της αξιολόγησης και στον αυταρχισμό της κυβέρνησης που έχει υλοποιήσει την πλήρη κατάργηση της νομιμότητας στο εσωτερικό της δημόσιας διοίκησης και την πλήρη κυριαρχία των μετακλητών, την πλήρη κομματικοποίηση των θέσεων ευθύνης με την απουσία κάθε διαδικασίας κρίσεων, τις φωτογραφικές διατάξεις για εξυπηρέτηση των κομματικών ημετέρων (βλ. περίπτωση σταθμάρχη κλπ). Πως θα απαντήσουμε στην κυβέρνηση που αυταρχικά καταργεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία.

 Η πρότασή μας ως ΑΡΣΥ (πρόταση που καταθέσαμε και στο ΔΣ της ΟΣΥΠΕ) έχει δύο (2) σκέλη:

1.      Να εξηγήσουμε στους συναδέλφους, γιατί έχει νόημα η συμμετοχή στην απεργία- αποχή. Γιατί πρέπει να πούμε όχι στη συνεχόμενη προσπάθεια διχασμού και ανθρωποφαγίας των δημοσίων υπαλλήλων. Από την υποχρεωτική συγκριτική αξιολόγηση, με τις γνωστές ποσοστώσεις 25% καλών, 60% μετρίων και 15% ανεπαρκών του ν. 4250/2014, περάσαμε σήμερα στον νόμο Βορίδη, που προάγει την ανθρωποφαγία και εξυμνεί την αναξιοκρατία. Με το κοκαλάκι των bonus σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, ο νόμος Βορίδη για την αξιολόγηση επιχειρεί να διασπάσει, να διχάσει και να ρουσφετολογήσει…με bonus! Η αξιολόγηση, όμως, δεν μπορεί να γίνεται με «όρους πολυεθνικών και πιστή αντιγραφή επιχειρηματικών πρακτικών». Με τον νόμο Βορίδη 4940/2022, εισάγεται, εκτός των άλλων, μια δαιδαλώδης γραφειοκρατική διαδικασία, η οποία μπορεί να οδηγεί σε «απαλλαγή του προϊσταμένου από τα καθήκοντά του» (άρθρο 11), σε bonus, σε μια συνεχή ενασχόληση των εργαζομένων με τη διαδικασία μιας προσχηματικής αξιολόγησης και άρα σε μεθοδεύσεις και παρασκηνιακές διαδικασίες. Ο νόμος Βορίδη εισάγει έννοιες αξιολόγησης εντελώς ασαφής και υποκειμενικές, όπως «σφυγμός ομάδας», «σχέδιο ανάπτυξης», «προσδοκίες του αξιολογούμενου και του αξιολογητή» και περιλαμβάνει στοχοθεσίες οι οποίες, ακόμα κι αν τεθούν, στην πρακτική των δημοσίων υπηρεσιών ανατρέπονται με εντολές των πολιτικών διοικήσεων.

2.      Άμεση προκήρυξη απεργίας αποχής, όπως ακριβώς αποφασίστηκε στη σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ στις 23-03-2023 και όπως ακριβώς άμεσα την υλοποιεί η πλειοψηφία των Ομοσπονδιών του Δημοσίου που λειτουργούν ουσιαστικά και όχι προσχηματικά.

Στην πρότασή μας αυτή αντιμετωπίσαμε την αδράνεια της διοίκησης της ΟΣΥΠΕ και της Προέδρου Προέδρου που μπλοκάρει από την πρώτη μέρα την όποια μαχητική και αγωνιστική πρόταση. Η αδράνεια αυτή έχει βάλει την ΟΣΥΠΕ στον γύψο καιρό τώρα.

Η απροθυμία αυτή μπορεί να κάνει τους κακόπιστους να πιστέψουν ότι η πλειοψηφία της ΟΣΥΠΕ δεν θέλει να προκηρύξει και να συμμετέχει στην απεργία αποχή από την αξιολόγηση του καρότου και του μαστίγιου του Βορίδη. Απροθυμία να προκηρύξει την απεργία έγκαιρα δηλαδή πριν τις 31-03-2023 αφού ήδη καλούνται οι εργαζόμενοι μέχρι 31.3.2023 να συμμετάσχουν στο αρχικό στάδιο της Αξιολόγησης από τους Προϊσταμένους των Τμημάτων τους. Ας επιλέξουν κάποιοι αν θα είναι αρωγοί της ηγεσίας ή συνδικαλιστές για να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι ήδη η Επιθεώρηση Εργασίας με την μετατροπή της σε Ανεξάρτητη Αρχή έγινε “το πειραματόζωο” Βορίδη με τις ευλογίες τις Διοικήσεώς της. Αύξηση στοχοθεσίας για το 2023 (βλ. ΦΕΚ 1958/Β΄/27-03-2023), αλλεπάλληλες δράσεις εν δράσει, προσωπικό πιο λιγοστό από ποτέ με ανάθεση παράλληλων καθηκόντων για να καλύψει τις τρύπες στις κεντρικές διοικητικές και οικονομικές δομές της κλπ. Αυτές τις προχειρότητες της μετάπτωσης και την υποστελέχωση των υπηρεσιών ποιος θα τις αξιολογήσει;

Ως ΑΡΣΥ δηλώνουμε ότι όσες δικαστικές προσφυγές κι αν κάνει η κυβέρνηση κι ο Υπουργός Εσωτερικών θα συνεχίσουμε  να ασκούμε το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα μας στην απεργία και να αγωνιζόμαστε για την κατάργηση του Νόμου Χατζηδάκη και της αντιδραστικής αξιολόγησης.

Ας ξεκινήσει η αυτοαξιολόγηση των κυβερνώντων και διοικούντων πρώτα, από το τι πραγματικά έχουν κάνει για να στηρίξουν τον δημόσιο τομέα.

Ζητούμε την κάλυψη με μόνιμες και σταθερές σχέσεις εργασίας όλων των κενών οργανικών θέσεων και ενιαίες εργασιακές σχέσεις.

Ζητούμε αυξήσεις στους μισθούς όλων των εργαζομένων και όχι bonus χειραγώγησης και ελέγχου.